και σαν αερικό να χαϊδέψω το κορμί σου,
να νιώσω τα χείλι σου,
να τα φιλήσω απαλά
κι εσύ να χαμογελάσεις σα να βλέπεις το πιο γλυκό όνειρο,
γεμάτο με εικόνες από τις μέρες που ζήσαμε μαζί,
γεμάτη με συναισθήματα που δεν ήξερες πως έχεις για μένα,
γεμάτοι κι οι δυο με την αίσθηση της απώλειας.
Θέλω να χαθούμε μέσα σε δρόμους που θ' ανακαλύψουμε μαζί,
κρυμμένους από τη λογική
και τ' ανιαρά μας "θέλω".
Μονοπάτια φωτισμένα από τη λάμψη του έρωτα,
και πλημμυρισμένα από τις ανάσες μας,
καθώς τα κορμιά μας θα ενώνονται
σ' ένα ατέλειωτο ταξίδι ηδονής.
Ο αέρας γύρω μου γίνεται πιο "βαρύς"
και δυσκολεύομαι ν' αναπνεύσω.
Αυτό παθαίνω κάθε φορά που σκέφτομαι εσένα
κι εμένα,
να χορεύουμε στον κήπο
αγκαλιά,
μέχρι να γίνουμε ένα
και να πετάξουμε μαζί ως το φεγγάρι,
σαν άλλο ένα αστέρι εκεί ψηλά στον ουρανό...

3 απαντήσεις:
Είπα θα απέχω αλλά τα κείμενά σου με προκαλούν.. Εύχομαι μέσα από την καρδιά μου να βγαίνεις συχνά έξω για να μας γράφεις έτσι.. (θα παίρνω τηλέφωνο και το φανταστικό λοχαγό σου;) )
Λοιπόν για μια ακόμη φορά με ανατρίχιασες, με ταξίδεψες.. Με γύρισες πίσω ρε φίλε.. Κι όσο κι αν λέω θέλω να πάω μπροστά μου αρέσει το παρελθόν που άφησα.. Μου αρέσει ο τόπος που με πήγες..
Πάντα τέτοια χοπ χοπ... Θέλω να μου το τραγουδήσεις κι όλας.
τι υπέροχο post!
έτσι είναι ακριβώς ο έρωτας......
αχχχ..
θα διαβάζω το blog σου γιατί με κάνει να ταξιδεύω.
και το έχω ανάγκη..
καλό σαββατόβραδο.
@jacki: Πέρασα μια κρίση που φοβόμουν ότι δε θα ξαναγράψω ποτέ. Τώρα δε φοβάμαι πια. Με βοήθησε η καλή μου νεράιδα με την πίστη της σε μένα. Δε πρόκειται να πω ποια είναι αυτή. Εκείνη θα καταλάβει...
Δεν έχει σημασία πόσο συχνά θα βγαίνω για να γράφω, αλλά το ότι θα γράφω. Και το ξέρω...τώρα.
Όσο για να στο τραγουδήσω, δύσκολα. Δεν είναι τραγούδι. :)
@koritsaki me ta polla mallia: Καταρχάς καλώς ήρθες. Δε θυμάμαι να σε έχω ξαναδεί στα μέρη μου. :) Ευχαρίστως να με διαβάζεις. Θα περάσω κι εγώ μια βόλτα από το "σπιτάκι" σου. :)
Ανάρτηση Σχολίου