Με μια τελευταία μουσική
Κρύφτηκες απ' την ζωή
Κι έτρεχε αίμα απ' τους καρπούς σου
Κι αυτό το κενό βλέμμα
Κι αυτή η βροχή
Έπεφτε πάνω σου καθαρή
Κι έφτανε στο έδαφος ματωμένη
Χάθηκες μες στην βροχή...
Τρίτη, Μάϊος 27, 2008
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
4 απαντήσεις:
Ας ήτανε να πνηγώ, σα μια σταγόνα, μέσα στα χείλια σου εγώ.
Βροχή μου σκέπασε αυτή τη γωνιά, τούτο το σώμα που διψά.
Σε κατατρέχει και σένα η βροχή ε... Το ξέρεις το τραγούδι των Lost Bodies ε;
Ναι, έχω ένα θεματάκι με την βροχή. Δεν το έχω υπόψιν μου το τραγουδάκι. :)
Άργησα αλλά... εδώ
Ανάρτηση Σχολίου